( 1 ) ياران آن حضرت به وى شكايت كردند از گرسنگى و تشنگى . گويد : آن حضرت به كوهى بر آمد كه بالا سر شهر بود و به اهل شهر رو كرد و به آواز بلند فرمود : اى اهل شهرى كه مردمش ستمكارند ، من همان بقية اللَّهم كه خدا مىفرمايد ( 86 سوره هود ) : « بقية الله براى شما بهتر است اگر باشيد مؤمن و نيستم من نسبت به شما خشمگين » . گويد : در ميان آنها پيره مرد سالخورده‌اى بود ، نزد مردم شهر آمد و به آنها گفت : اى مردم ، اين ندا به خدا همان دعوت شعيب است كه به خداوند سوگند ، اگر در بازار را به روى اين مرد نگشائيد شما از بالاى سر و از زير پاى خود گرفتار شويد ، اين بار مرا تصديق كنيد و در آينده مرا دروغگو شماريد زيرا من براى شما خير خواهم . گويد : شتافتند و براى محمد بن على و يارانش خوار و بار بردند و خبر آن ، شيخ به هشام پسر عبد الملك رسيد و فرستاد و او را خواست و به شام برد و كس ندانست كه چه بر سرش آوردند . ( 2 ) 6 - امام صادق ( ع ) فرمود : محمد بن على ( ع ) پنجاه و هفت سال داشت كه وفات كرد ، وفاتش در سال يك صد و چهارده هجرت بود ، پس از پدرش على بن الحسين ( ع ) نوزده سال و دو ماه زنده بود .